Gdyby tak można sfotografować nasze sny!

Przejście

2012-01-13T20:34:00.001+01:00

Przez życie trzeba przejść z godnym przymrużeniem oka, dając tym samym świadectwo nieznanemu stwórcy, że poznaliśmy się na kapitalnym żarcie, jaki uczynił, powołując nas na ten świat. (S. J. Lec)

Jedno nieostre zdjęcie to przypadek, dziesięc nieostrych zdjęć to eksperyment, sto nieostrych zdjęć to styl. Tak więc drodzy moi dorobiłam się już własnego stylu. Nie powiem, żebym była z tego powodu jakoś szczególnie zadowolona... Myślę, że kiedy spodoba mi się któreś z moich zdjęć świat z wrażenia się skończy. Do tej pory nie zdarzyło mi się, żeby któreś zdjęcie zasłużyło na moją pochwałę. Chwilowa euforia wywołana endorfinami, które uwalniają się z mojego mózgu pod wpływem przyjemności, jaką sprawia mi fotografowanie - owszem - ale długotrwały zachwyt - niemożliwe. No cóż, być może najważniejszy nie jest cel, ale droga, która do tego celu dąży. Moja - coś czuję - będzie wyjątkowo długa. Może to i lepiej, przynajmniej czeka mnie pasjonujące życie. Choć z drugiej strony obawiam się, że pewnego pięknego dnia trafi mnie szlag i rzucę to wszystko w cholerę.

Niemniej, po raz kolejny prezentuję wam kolejną serię nieudanych zdjęć. Tym razem przed obiektywem Patryk Zimny, który poprosił mnie o zrobienie zdjęcia na okładkę swojego nowego tomiku "Przejście".

Świąteczna pocztówka

2011-12-23T18:12:00.003+01:00

A nadzieja znów wstąpi w nas, nieobecnych pojawią się cienie. Uwierzymy kolejny raz, w jeszcze jedno Boże Narodzenie.

Popatrz, przyniosłam Ci kwiaty. Trochę zwiędły, bo zmarzły na zimnej ziemi, kiedy wypadły z ręki bezbronnej i słabej. Na tej samej ziemi, na której znalazłam pięć euro centów - na szczęście. A może chcesz jabłko? Spójrz, jakie czerwone! Czerwone grudniowe jabłko. Dziadek mówi, że to nie moje, tylko od sąsiadów obok spadło (niedaleko pada jabłko od sąsiada). Ci z lewej pyszne maliny mieli, jędrne i soczyste. Tak, chyba po prawej, tam gdzie u nas gruszki, były jabłka. Pachniało sierpniem.

Piękne kwiaty, prawda? A może powinnam przynieść ci choinkę...

Czy wiesz, że tutaj są święta?

Znów wędrujemy zimnym krajem

2011-11-12T16:33:00.001+01:00

Oto jest, czego nie ma. Nie ma w spisie ulic.
W rejestrze dróg publicznych. Na sztabowych, nawet
Najdokładniejszych mapach. (...)
Nie jest aleją parku. Nie jest ślepym zaułkiem.
Nie prowadzi przez cmentarz w jakimkolwiek mieście.
Jest drogą, którą idę, aby dojść do Ciebie. (R. Wojaczek)

Oto jestem. Zmarznięta przytulam się do kaflowego pieca. Przeglądam Sezon z dedykacją dla Stachury. Wiersze znam na pamięć, recytuję półgłosem przerzucając kolejne strony. Ze ściany patrzy na mnie jego fotografia. A właściwie nie na mnie, ale gdzieś bardziej w dół, obok. Jakby ktoś siedział u mojego boku.

Niewiele zostało - stół, szafa, biblioteczka, piec. Dookoła rozpanoszyła się nowoczesność. Ja jednak tak bardzo zaskoczona, że znalazłam się w takim miejscu zapomniałam o otaczającym świecie znajdując się na chwilę w 1969 roku. Zastanawiam się, czy w nocy przyśni się Żydówka, naga jak oddech... ale nie, nie przyśnił się nawet on: Rafał Wojaczek, poeta. Pozostaje mi jedynie jego rodzinne miasto, poszukiwanie dawno zatartych śladów jego obecności, namiastka spotkania.

Oto jest czego nie ma. Siedzisz obok mnie spojrzeniem. Na nowoczesnej kanapie, w cichym szmerze przewracanych kartek. Zapomniana maszyna do pisania stoi nieruchomo. Przyszłam do Ciebie, odezwij się, powiedz coś, napisz. Bądź biegunem mojego pomylonego serca, prowadź. Bądź mi...

Każdy ma swój Everest

2011-11-04T13:53:00.001+01:00

Będziemy się wspinali coraz wyżej i wyżej. A gdy przystaniemy, by zachwycać się krajobrazami, spojrzymy na sam wierzchołek skały i zrozumiemy, że nigdy nie wolno nam zrezygnować z dalekiej wędrówki, bo tylko dalekie wędrówki mają sens. (S. Srokowski)

Najpierw las. I cisza, chrzęst i szelest. Pierwszy krok. Bo tak zaczyna się każda najdalsza podróż - od pierwszego kroku. Tego najmniejszego i niemal nic nieznaczącego. Nigdy nie wiesz, czy będzie on jednym z wielu. Każda góra nawet najmniejsza niesie ze sobą ryzyko. I strach. Tak to wygląda - kiedy nie wiesz, co cię czeka, bo po raz pierwszy całą skórą zmierzasz się z tym światem. Niepewność i... ciekawość. Radość, kiedy docierasz na szczyt i obmywasz się z kurzu i krwi. Oczyszczenie. Szczęście. Pozornie góra, pozornie drobna wspinaczka. I nic to, że plecak ciężki, że ktoś włożył ci weń kamienie. Poniesiesz go. Aż tam.

Byle polska wieś spokojna

2011-09-14T16:54:00.003+02:00

Marzeniem współczesnego człowieka jest przenieść się ze wsi do miasta po to, by później móc przesiedlić się z miasta na wieś. (A. Guinness)

Jestem typowym mieszczuchem. Nie wyobrażam sobie życia bez wiecznego pędu przez rzekę ludzi, jazgotu tramwajów, szumu samochodów. Jednak chwile spędzone na pracy na wsi, na leżeniu w trawie i gapieniu się w niebo są jednymi z piękniejszych podczas każdego lata. Mina mojego psa odzwierciedla idealnie również moje zadowolenie. Niewiele nam trzeba do szczęścia - tylko błękitnego nieba, wsi spokojnej, wsi wesołej...

Obrazki z Czech

2011-08-13T20:36:00.024+02:00

Podróż to także próba ucieczki przed widmami, które nie używając nowoczesnej lokomocji jakoby zawsze spóźniają się, dając trochę wytchnienia w nowym miejscu. (J. Czapski)

Wciąż zbieram się, żeby coś napisać. Obawiam się jednak, że skoro wrzucenie zdjęć zajęło mi całe dwa tygodnie, kolejne dwa albo i trzy zajmie mi myślenie, co chciałabym opowiedzieć o naszych południowych sąsiadach.

Więc na razie tylko zdjęcia, ale obiecuję coś napisać!

(Niespełnionych obietnic tyle na moim koncie, że niedługo będę mogła zostać politykiem).

I choć zapomniał o nas świat...

2011-07-24T21:18:00.001+02:00

Tylko ty i ja szczęśliwi tym dniem, bo choć zapomniał o nas świat mokrzy od stóp do głów nie tracimy nadziei...

Kot zwabiony nadzieją, że człowiek wychodzący ze sklepu = jedzenie bez strachu podszedł do moich stóp, żałośnie miaucząc. Był brudny, posklejana sierść na ogonie i brak prawego ucha nie zachęcały do czułości. Urwałam kawałeczek trzymanej w ręku bułki. Obwąchał ostrożnie, po czym myśląc zapewne: "o, ręka, pogłaszczę" zaczął ocierać się o moje dłonie i nogi. Nie miałam serca go odtrącić, czułam się w tym momencie zupełnie jak on, przemoczona deszczem, zmarznięta i zapomniana. Przytulał się do mnie i patrzył zielonymi oczami, jakby chciał powiedzieć: nie martw się, każdy ma czasem gorsze dni.

Wiem, kocie, nie można tracić nadziei.

Jak wiele można czasem nauczyć się od zwierząt.

Gdzieś

2011-07-05T20:46:00.002+02:00

Dookoła, gdziekolwiek spojrzeć, szarość i nijakość. Nawet to, co pięknie się zaczyna, wiedzie rychło w nudę i pospolitość, w ten ludzki rytuał, ten nużący rytm, nazywany życiem. (A. Sapkowski)

Wstać, wyprowadzić psa, umyć się, zjeść, wyjść z domu, złapać stopa do pracy, pracować, wrócić do domu, zjeść, poczytać, spać. Dopadła mnie rutyna dnia codziennego i nawet krótkie chwile spontaniczności kończą się przysypianiem ze zmęczenia w cieple bluzy kumpla.

No cóż. Muszę wytężyć wszystkie siły, by w tej szarości dostrzec coś pięknego i niesamowitego. Musi się udać, zawsze się udaje. To tylko życie, nie mogę pozwolić by byle życie mnie złamało. Nawet gdzieś na dnie rosną najpiękniejsze kwiaty.

Czujesz miętę?

2011-06-27T17:32:00.004+02:00

Wonna mięta nad wodą pachniała,
Kołysały się kępki sitowia,
Brzask różowiał i woda wiała,
Wiew sitowie i miętę owiał... (J. Tuwim)

Pewna pani profesor najwidoczniej czuje miętę do mnie, pragnąc spotkać się ze mną po raz trzeci. I choć moja krwawica oprawiona w kolor zielony, jak nadzieja - wakacje wciąż niepełne. Postaram się jednak znaleźć nieco więcej czasu na robienie zdjęć oraz na powrzucanie zaległych, które w cudowny sposób zniknęły.

Będziemy obserwować postępy ciemności.

A tymczasem napar z mięty, którego nie zastąpi żadna herbata z torebki.

(Coolpixem, więc jakość nie powala. Smakuje lepiej niż wygląda).

Barwna uroda słońca

2011-06-16T18:45:00.003+02:00

Adela wracała w świetliste poranki, jak Pomona z ognia dnia rozżagwionego, wysypując z koszyka barwną urodę słońca - lśniące, pełne wody pod przejrzystą skórką czereśnie, tajemnicze,czarne wiśnie, których woń przekraczała to, co ziszczało się w smaku... (B. Schulz)

I za to kocham lato.

Poszybować chociaż raz

2011-06-01T17:28:00.001+02:00

Trzeba oderwać się od szumów świata i wniknąć w samego siebie. (...) Jestem sobą i jednocześnie drzewem, słońcem, ptakiem, ziemią. Ja, składnik nieogarnionej, pulsującej, doskonałej natury. (A. Minkowski)

Gołąb zwabiony batonikiem bez strachu usiadł metr od obiektywu. O dziwo, nie zleciała się cała chmara, samotny wpatrywał się we mnie uważnie, by nie przegapić momentu, kiedy w jego stronę poleci jedzenie. Wiatr rozwiewał mu pióra, pod nim huczało wzburzone morze. Dla niego jednak liczyłam się w tym momencie wyłącznie ja - a właściwie to, co trzymałam w rękach.

Mogłabym powiedzieć, że mu zazdroszczę. Choć tak naprawdę patrząc na jego rozpaczliwe zabiegi zdobycia czegoś do jedzenia - nie jestem tego już taka pewna. Czy na pewno jest całkowicie wolny? Uzależniony od człowieka, bo przyzwyczaił się, że jest to najłatwiejsza droga do zdobycia pokarmu. A może tworzymy współzależną od siebie jedność: ja go karmię, on pozwala mi marzyć o locie? Kto wie, kto wie...

(I po raz pierwszy zabawa fotoszopowopodobnym programem do obróbki zdjęć. Efekty może nie powalają, ale od czegoś trzeba zacząć).

Najmniejszy koncert świata

2011-05-21T18:32:00.012+02:00

W kolorowym słowie budzi się, wolno się rozgląda, czuje lęk. Ciszę zapytuje, bo Ciszę zna: dokąd teraz trafił i czy jest sam. Wolno się podnosi, wyprostował się, trwa, pod niebem trwa...

Nowy Port, podwórko 5x15 metrów, jedyny, niepowtarzalny i najlepszy koncert na jakim byłam, jednego z moich ulubionych zespołów. Ach! Stać może pół metra od Tomka Lipnickiego, chrypnąć od śpiewania największych przebojów i zrobić kilka niesamowitych zdjęć. Wciąż pod takim wrażeniem, że nie potrafię stworzyć kilku poprawnych zdań. Więc niech zdjęcia powiedzą więcej.

O zieleni można nieskończenie

2011-05-18T11:22:00.005+02:00

Zielony błysk! Strzeliły drzewa.
Bielmo śniegu spadło mi z oczu:
wiosna! Wyrosła mi nad głowę. (J. Przyboś)

Ślepa jestem, oślepiona majem. Odurzona zapachem deszczu i zieleni...

Wyjątkowo zimny maj

2011-05-07T19:38:00.006+02:00

...przybył nasz kolega Maj. Pozieleniały włosy drzew i wieczorami słychać śpiew, i w zimnych graniach już cieplejsza krąży krew. (A. Osiecka)

Ostatnie dni kwietnia, Młody Byron i wieczorek poetycki. Spokojne i niezbyt emocjonujące oczekiwanie na maj, który przywitał nas chłodno, żeby nie powiedzieć ozięble. Temperaturę podgrzało pojawienie się starszego pana, wraz z piękną francuską małżonką, którego nazwisko było mi skądś znane... Zwłaszcza, kiedy pan zaczął opowiadać o Ireneuszu Zjeżdżałce, w mojej głowie zaświeciła lampka. Po usilnym wysileniu szarych komórek i rzucie oka w Google (niestety dopiero po powrocie do domu) uświadomiłam sobie, że robiący zdjęcia kompaktem pan, który słusznie kojarzył mi się z fotografią jest... Bogdanem Konopką we własnej osobie. Fotograficzny orgazm.

Jakby było mi mało wrażeń na jeden wieczór, poznałam smak czekolady Lindt. Czekolada za ponad 7 zł nigdy nie gościła na moim podniebieniu i było to wydarzenie równie emocjonujące, co uściśnięcie dłoni mistrza. Może to i głupie, ale czyż nie piękne - cieszyć się z kostki czekolady? Świat nie przestaje mnie zachwycać.

Po ochłonięciu pakowanie i wyjazd do Pelplina. Zachwyt tym razem polonistyczny nad Biblią Gutenberga, książką wartą ponad pięć milionów dolarów (!). Piękna katedra ze wspaniałymi kryształowymi sklepieniami, które pozostaną jedynie w pamięci - coraz bardziej zaczynam odczuwać braki sprzętu. Zachwyt studencki nad cenami jedzenia w małym miasteczku i kolejny etap podróży - Bory Tucholskie po raz trzeci, tym razem wiosną.

I znów w większości makro, standardowym obiektywem, bo do Heliosa trzeba mieć statyw i cierpliwość. Kiedy wreszcie uda się napisać pracę (już 20 stron!), przeczytać wszystkie lektury, zaliczyć egzaminy, obronić się, przejść rekrutację, znajdę czas na trenowanie innych form i uzupełnianie bloga. Aktualnie walczę z narcystyczną stroną "o mnie" i z drobnymi technicznymi poprawkami. To chyba mój szósty w karierze blog, mam nadzieję, że przywiążę się do niego bardziej, niż do pozostałych, po których nie został nawet ślad.

***

Słoneczną stroną życia

2011-04-21T21:41:00.007+02:00

Tylko świat przechodzony nogami jest coś wart. (K. Wierzyński)

Wita nas obskurny dworzec, informujący strzałką, że do środka zaprasza wyłącznie ludzi oznaczonych mianem "huje". Na wszelki wypadek nie przekonujemy się, co się stanie, jeśli wejdziemy do środka; przechodzimy na drugą stronę dworca bokiem. "PKP Babi Dół", drewniany stół i kilka plastikowych krzeseł, kot leniwie wygrzewający się w słońcu i pies obronny wielkości jamnika na zbyt krótkim łańcuchu. Witamy poza cywilizacją! Mijamy jeden z dwóch widocznych w okolicy domów i wraz z piaszczystą drogą znikamy w lesie.

Już na samym początku przestaje mi się chcieć. Nie mam pojęcia, że to dopiero początek. Na rozpoczynającej się trudniejszej części szlaku witają nas buty. Całkiem nowe, na pewno w lepszym stanie niż te, które mam na nogach. Porzućcie wszelką nadzieję Ci, którzy tu wchodzicie. Pozostaną po was tylko buty. Pocieszające.

10 kilometrów przez wątpliwej jakości kładki przerzucone przez rzekę, przez pnie zwalonych drzew, góry i doliny, piaszczyste urwiska. W butach, które już zapomniały, że kiedyś miały podeszwę. Kurz, igliwie i kleszcze. W takich chwilach zanurzenie rąk w lodowatej wodzie staje się wydarzeniem niemal mistycznym. Droga, która nigdy się nie kończy, wytyczana wciąż na nowo. Mogłabym tak iść do końca świata i jeden dzień dłużej...

Why so serious?

2011-04-19T22:44:00.011+02:00

Patrzą na mnie, więc pewnie mam twarz.
Ze wszystkich znajomych twarzy
najmniej pamiętam własną.
Nieraz mi ręce żyją zupełnie osobno.
Może ich wtedy nie doliczać do siebie?
Gdzie są moje granice? (M. Białoszewski)

Narcyz ze mnie zapewne. Ale po obejrzeniu Śniadania u Tiffany'ego postanowiłam zacząć robić rzeczy, których nigdy nie robiłam. Autoportret to nie pierwszy (jeden można podziwiać na zdjęciu profilowym), ale po raz pierwszy upubliczniony i podpisany "autor: jointina".

Tak, tak, to ja...

Ognia!

2011-04-18T19:12:00.005+02:00

Każdy wiek ma swoje średniowiecze. (S. J. Lec)

Trudno się nie zgodzić - takiego widowiska Gdańsk jeszcze nie widział. A nawet, jeśli nie Gdańsk - na pewno nie widziałam ja. A Nowy Port nie gościł jeszcze w swych bardzo skromnych progach tylu ludzi.

Twierdza szczęśliwie przetrwała oblężenie. Po kilkunastu latach obserwowania niedostępnej na co dzień tajemniczej wieży, wreszcie nadszedł czas, kiedy została wyremontowana i udostępniona zwiedzającym. A przy okazji tego wielkiego dla mojej dzielnicy święta mogłam przenieść się w czasy Krzyżaków i popatrzeć na ludzi przeniesionych żywcem z sienkiewiczowskiego świata...

Nieskromnie

2011-03-13T19:48:00.008+01:00

Temu najłatwiej być skromnym, kto się nie ma czym chwalić. (W. Grzeszczyk)

Oto nadeszła wielka chwila, kiedy moje zdjęcie po raz pierwszy zostało wydrukowane na łamach tygodnika. Zdjęcie nie najlepsze, tygodnik lokalny, tekst... no. Wszystko nieważne. Najważniejsze to zrobić pierwszy krok. Zacząć od zera.

Jabłek zielonych zapach i smak

2011-03-02T15:48:00.009+01:00

Trzeba żyć naprawdę,
Żeby oszukać pędzący czas.
Pięknie żyć w zachwycie
Życie zdarza się raz!

Uwielbiam zieloną herbatę. Ma smak wspólnie spędzanych poranków i samotnych wieczorów z książką na kolanach. Z malinami ma smak gorącego lata, opuncja przywodzi na myśl egzotyczne kraje i dalekie podróże. Pachnąca pomarańczami rozgrzewa w zimowe wieczory.

Na przekór zimie zachwycam się zielenią wokół. Bluszcz w cieple domowego zacisza wypuszcza pierwsze, nieśmiałe listki, spoglądające przez okno na śnieg.

Zapach jabłek niestety tylko w wyobraźni. Te namalowane na kubku pachną wyłącznie herbatą...

Ptasi sejmik

2011-02-23T19:48:00.012+01:00

Mówię do ptaka:
muszę lecieć.
Ptak macha do mnie
instrukcją obsługi. (E. Lipska)

Zimowy spacer po plaży. Ptaki na wyciągnięcie ręki - rzucając się na jedzenie nie zwracały na mnie uwagi, choć zachowywałam się dość dziwnie leżąc niemal na tafli zamarzniętej zatoki. Może są przyzwyczajone do dziwnych ludzi, może zbyt wygłodniałe, by zrezygnować z obiadu...

I wspaniałe brzeźnieńskie molo z nieco innej perspektywy.

Zima jest piękna do pewnego stopnia... celsjusza

2010-11-28T13:07:00.008+01:00

– Widzisz – powiedziała – tyle jest tego, co nie znajduje sobie miejsca ani latem, ani jesienią, ani na wiosnę. To wszystko, co jest nieśmiałe i zagubione. Niektóre rodzaje nocnych zwierząt i tacy, którzy nigdzie nie pasują i w których nikt nie wierzy... Trzymają się na uboczu cały rok. A potem kiedy jest spokojnie i biało i kiedy noce stają się długie, a wszyscy posnęli snem zimowym – wtedy wychodzą. (T. Jansson)

Ta cisza w uśpionym zimą lesie...

Podróżować to żyć

2010-11-21T12:06:00.010+01:00

Bo podróżować nie znaczy wiedzieć dokąd się idzie lecz dokąd się wraca. (W. Czerniewicz)

Kilka zdjęć z wypraw dookoła własnego podwórka. Nawet te najmniejsze wycieczki mogą być fascynujące i pełne przygód.

Ballada ślubna

2010-10-26T17:51:00.005+02:00

A może rzeczywiście wszystko się nam przyśniło:
stangret, kareta, wieczór, mój frak i twój tren,
i nasze życie twarde i słodkie jak sen.
Nie byłoby małżeństwa, gdyby nie nasza miłość. (K. I. Gałczyński)

Dwie sesje ślubne za mną. Pierwsza - z racji zerowego doświadczenia i używania po raz pierwszy lampy błyskowej w trudnych warunkach oświetleniowych - nie należy do udanych. Doświadczenie uczy, więc druga zdecydowanie lepsza.

Monika, ach, Monika

2010-10-22T18:27:00.005+02:00

Bóg także był autorem: jego proza to mężczyzna, jego poezja to kobieta.(N. Bonaparte)

Z piękną modelką nawet w pochmurny, jesienny dzień wyjdą piękne fotografie. Tym razem przed obiektywem Monika.

Lejdis

2010-09-18T15:57:00.009+02:00

Kobieta jest cudem boskim, szczególnie jeśli ma diabła za skórą. (A. Allais)

Niebotyczne szpilki stojące dumnie obok porzuconych trampek, wygrzebana z zakamarków szafy sukienka, która ostatni raz widziała światło dziennie podczas studniówki, wisząca nieśmiało obok arafatki i pieszczochów. Spojrzę w lustro i nie poznam samej siebie. Ale w końcu nie co dzień przyjaciółka wychodzi za mąż.

Piękne kobiety, dobry alkohol. Ten wieczór należy do nas!

Musimy być rozsądni

2010-09-15T19:26:00.007+02:00

Rozsądny człowiek nie może wierzyć w rozsądek. (G. Laub)

-Zobacz, tęcza. Idź poszukać garnca złota.

-Na końcu tęczy?

-No tak, na końcu. Nie znasz tej bajki?

-Znam. Tyle że tęcza nie ma końca. Jest okręgiem.

Nie wiem, dlaczego z niepoprawnego marzyciela stałam się niepoprawnym racjonalistą (a właśnie, że tak. Feminizacja języka (psycholożka - o zgrozo!) rani moje polonistyczne uszy. I wcale nie czuję się dyskryminowana poprzez męskie formy). Chyba się starzeję.

Nowe motto życiowe. I kawałek tęczy.

Iść, ciągle iść

2010-09-12T17:17:00.008+02:00

Niech nasza droga będzie wspólna. Niech nasza modlitwa będzie pokorna. Niech nasza miłość będzie potężna. Niech nasza nadzieja będzie większa od wszystkiego, co się tej nadziei może sprzeciwiać. (K. Wojtyła)

Nie potrafię się modlić; dawno nauczone słowa ulatują, plączą się w zakamarkach pamięci. Dla mnie droga jest modlitwą: każdy ostrożnie stawiany krok, rytmiczne uderzanie uderzanie butów o asfalt, kurz polnej drogi, smak dzikich jabłek. Pielgrzymka do Sianowa - to nie dla mnie, nie mogę się skupić, gdy ktoś śpiewa mi nad głową. Odłączam się od grupy i wędruję sama, dokąd oczy i nogi poniosą.

Mijam przydrożną kapliczkę, schodzę ostrożnie po stromym zboczu. Cudownie chłodna woda jeziora, mija cierpienie, pozostaje jedynie szczęście.

Iść, ciągle iść, w stronę słońca, aż po horyzontu kres...

Jesienne porządki

2010-09-09T16:24:00.005+02:00

Słodko, słodko otrząsnąć pył z obuwia i odchodzić nie pozostawiając nic za sobą, nie, nie odchodzić, ale iść... Odchodzić idąc, iść odchodząc i nie czuć nawet wspomnienia. (W. Gombrowicz)

Czego to się nie znajdzie podczas porządków - pierwsze wiersze, rysunki, zabawki, stare wypracowania, pamiętniki, świadectwa szkolne, miłosne listy, zdjęcia z wakacji... Tyle wspomnień, z którymi trzeba się wreszcie uporać, zebrać siły i wyrzucić. Czasem tak ciężko spalić za sobą mosty, zacząć gromadzić nowe wspomnienia... Zacząć po raz kolejny.

A żeby nie było za smutno piosenka dzieciństwa. Teledysk widzę po raz pierwszy. Bo kto w tamtych czasach wiedział, co to internet...

Babie lato

2010-09-07T15:50:00.006+02:00

I w którąkolwiek pójdę stronę, wszędzie jesienny chrzęści chrust, a jeszcze nic nie załatwione, i nie odjęte nic od ust. Patrz! Dzikiej róży krzak serdeczny w wichurze zeschły traci liść. Ach! (J. Lechoń)

Myśli zaprzątnięte rzeczywistością i ach! nawet nie zauważyłam, że wielkimi krokami nadchodzi jesień, a ta notka jest jubileuszową, bo już setną. Czas zdecydowanie płynie za szybko, chciałabym go zatrzymać, choć wiem, że to niemożliwe. Fotografia jedynie uchwyci moment, nie pozwoli go jednak zatrzymać... Chwilo trwaj!

I czuję, jak dopada mnie jesienna melancholia. Więc jesiennie melancholijne zdjęcia.

Błysk

2010-08-28T15:03:00.004+02:00

Trzeba czegoś nowego dokonać, by coś nowego zobaczyć. (G. Ch. Lichtenberg)

Nowa lampa błyskowa (z instrukcją obsługi po angielsku) - nowe wyzwanie, nowe możliwości. Póki co testowana na psie i wszystkim, co znalazło się pod ręką, a właściwie pod obiektywem. We wrześniu pierwszy sprawdzian... sesja ślubna.

Na razie - po raz kolejny - makro.

Weronika

2010-08-20T23:12:00.004+02:00

W tajemnicy każdego człowieka istnieje wewnętrzny krajobraz: z nietkniętymi równinami, z wąwozami milczenia, z niedostępnymi górami, z ukrytymi ogrodami. (A. de Saint-Exupery)

Kilka nieudanych prób i oto nareszcie udała się sesja z Weroniką. Piękna pogoda, nie mniej piękna modelka i poświęcenie dla sztuki - ona weszła do wagonów stojących na bocznicy, a nawet na drzewo, ja leżałam na chodniku z łokciem w rabatce z kwiatami.

Aniele Boży, stróżu mój

2010-08-15T11:58:00.005+02:00

Anioły, gdy spadają, nie wiedzą, gdzie jest dno. Anioły łatwo złapać, pułapek na nie znam ze sto.

Pyzate, rumiane, z krzywo wymalowanym uśmiechem na kolorowych twarzach, przystrojone w piórka, ze skrzydłami, na których nigdzie nie dolecą, zbyt pulchne dzieci. Plastikowe, szklane, porcelanowe, błyszczące, kiczowate, tandetne. Dlaczego tak?

Mój Anioł jest mężczyzną o dzikim sercu i łagodnym spojrzeniu. Osłania mnie ramieniem niczym skrzydłem i pomaga przejść nad przepaścią.

Ale i tak są piękne w swojej naiwności.

Światłoczuła

2010-08-14T10:03:00.004+02:00

Jeżeli widzisz tonącego człowieka i chciałbyś jednocześnie uratować go i zachować na zdjęciu to wydarzenie - jaki rodzaj filmu zastosujesz?

Podczas przymusowego pobytu w domu nawet stara klisza fotograficzna staje się inspirująca.

Komentarz do pewnej fotografii

2010-08-11T10:51:00.007+02:00

Dwudziestotamiluśletni skończony alkoholik
Rafał Wojaczek syn
Edwarda i Elżbiety z domu Sobeckiej (R. Wojaczek)

Zmęczona długim siedzeniem przed komputerem rzuciłam okulary na leżący obok stos książek do przeczytania. I zupełnie przypadkiem znalazły się one na tomiku mojego ulubionego poety. Wojaczek znajdujący się na okładce zyskał w ten sposób nowy imidż.

W malinowym chruśniaku

2010-08-10T19:52:00.038+02:00

Bąk złośnik huczał basem, jakby straszył kwiaty,
Rdzawe guzy na słońcu wygrzewał liść chory,
Złachmaniałych pajęczyn skrzyły się wisiory,
I szedł tyłem na grzbiecie jakiś żuk kosmaty. (B. Leśmian)

Łapię w rękę osy. Uderzają bezbronnymi skrzydełkami, ogłupione słońcem zapominają, że mają żądła. Musimy być rozsądni. Z pszczołami nigdy nic nie wiadomo.

Gdy wszystko wokół mnie bzyczy, wydaje mi się, że zaraz i ja zamienię się w pszczołę, lub złocista muchę i odlecę w stronę słońca. Nie chciałabym być motylem - nadmiar kolorów, brak idei... a poza tym tylko trzy dni życia, trzy dni na to, by cieszyć się słońcem, powietrzem i życiem.

A przecież życie potrafi być takie piękne.

Festyn w Nowym Porcie

2010-08-10T18:48:00.019+02:00

Wesołość jest najlepszą higieną ciała i umysłu. (G. Sand)

Plany uwzględniały pozostanie w domu przez weekend, jednak jak się okazało musiałam przyjechać do Gdańska, by obfotografować festyn rodzinny. Z powodu niekończących się remontów przyjechałam dopiero pod wieczór, co nie przeszkodziło zrobić kilkuset ujęć, zwłaszcza dzieci, które same garnęły się przed obiektyw.

Proszę państwa, za pół godziny zbieramy się tutaj, na wielkie rodzinne zdjęcie! - usłyszałam głos DJ-a. Wielkie, rodzinne zdjęcie, fajnie - pomyślałam. I dopiero po chwili dotarło do mnie, że to przecież JA jestem tu fotografem.

Skończyło się na siedzeniu w oknie na pierwszym piętrze i krzyczeniu do zniecierpliwionych ludzi, jak mają się ustawić. Kilka szybkich ujęć - standardowe niezadowolenie z wyników - i znów bezpiecznie na ziemi.

A wieczorem Oliwa, Dom Zarazy i pani Danusia: chodźcie, Paweł Huelle siedzi na dachu, jest też biskup Głódź i prezydent miasta. A kto był naprawdę... zobaczcie sami.

***

(Impreza w Domu Zarazy - wbrew pozorom - była świetna).

Kobiecy czar

2010-08-08T21:09:00.009+02:00

Nie wymaga ani wielkiej siły ani magii odtworzenie czyjejś twarzy na zdjęciu. Magią jest postrzeganie ludzi w zupełnie nowy sposób. (D. Michals)

Po raz kolejny Magda przed obiektywem. Roztańczona, zamyślona, zdziwiona.

Drobiazgi po raz kolejny

2010-08-08T20:33:00.006+02:00

Szczęście jest w tysiącu drobiazgów, tworzących mozaikę życia codziennego.

Świat nie przestaje mnie zachwycać.

Podróż sentymentalna

2010-08-08T20:03:00.009+02:00

Trzeba żyć i cieszyć się, i płakać, i przeklinać, i diabli jeszcze wiedzą, co robić, ale nie wolno wspominać. (M. Hłasko)

A mnie dopadły wspomnienia, jak nigdy przedtem. Być może nadszedł czas na rozliczenie się z przeszłością, poukładanie jej w odpowiednie szufladki - "wspomnienia złe", "wspomnienia dobre", "wymazać z pamięci". Choć dobrze wiem, że ta ostatnia szufladka jest jedynie życzeniem, że tak naprawdę nigdy nie powstanie.

W trakcie rozmyślań i porządków natknęłam się na swoje pierwsze zdjęcie. 2.06.1999 r. Malbork. I choć fotografią zaczęłam zajmować się niemal 10 lat później wiem, że od tego zdjęcia wszystko się zaczęło.

Pamiętam, jak dziś, zimowy, grudniowy wieczór, kiedy poszliśmy do sklepu fotograficznego na deptaku; dziś znajduje się tam cukiernia. Kodak, dużo prostszy w obsłudze niż wysłużony Zenit. Kosztował 100 zł. Nie wiem, czemu czasem zapamiętuje się takie nic nieznaczące szczegóły.

I wycieczka do Malborka, płynięcie statkiem, piękna pogoda i widoki zapierające dech w piersiach. Biorę aparat do rąk, przykładam do oka. Pstryk. Efekty zobaczę dopiero później, kiedy w czerwonym świetle ciemni z duszy aparatu zaczną wyciągać zapamiętane obrazy.

Skan zdjęcia.

Pocztówka z Białorusi

2010-07-22T20:17:00.254+02:00

Wędrówką jedną życie jest człowieka...

Gdańsk - Białystok, Białystok - Sokółka, Sokółka - Kuźnica Białostocka, nastupnaja prypynak: Horodna. Groźne spojrzenia i niezrozumiałe wyrazy, bezradnie pokazuję wszystkie dokumenty, które mam przy sobie. Panowie w mundurach, trybiki państwowej machiny. I uśmiech jednego z nich, kilka życzliwych słów - a jednak można pozostać przy tym człowiekiem. "Ja chcę do domu" - mruczę. Pan z naprzeciwka najwidoczniej zrozumiał, śmieje się ze mnie po cichu. Nie minie tydzień, a ja siedząc w autobusie marki Ikarus ("Ikarus, no, to teraz wylecimy w powietrze, jak się z hukiem rozpadnie") i wracając do akademika pomyślę: za chwilę będę w domu.

Ostarożna! Uważajyme pasażiry! Tu nawet autobusy mają duszę, mówią do mnie starannym głosem lektora. ВОКЗАЛ. Po tygodniu już wiem, jak się nazywa przystanek, na którym wysiadam. Cieszę się jak dziecko z każdego odczytanego słowa. Wokzal, Bar Moskwa, Stary Kufel. Witryny sklepowe nie przyprawiają o zawrót głowy, już wiem, na jakiej ulicy się znajduję. Wiem jednak, że zawsze mogę liczyć na pomoc. -Kudy vy idziacie? -Nie ponimaju. My z Polski. Więc tłumaczą, jak dojedziemy na Limoży. Układają pieniądze, by łatwiej można było się nimi posługiwać. Pytają skąd jesteśmy. Mają rodzinę w Polsce, studiują tam, pracowali. I już nie tęsknimy tak bardzo, kiedy traktują nas jak swoich. Choć tak bardzo się wyróżniamy.

Czerwone trampki wzbudzają sensację. Kobiety suną po brukowanych ulicach na niebotycznych szpilkach, roześmiane, kolorowe. Ktoś krzyczy coś do nas z samochodu; rozumiemy tylko słowo "straszne", wolimy jednak myśleć, że jesteśmy strasznie fajne. Całymi dniami przemierzamy ulice Grodna, zwiedzamy Bohatyrowicze, Nowogródek, Zaosie, Kanał Augustowski, kąpiemy się w Świtezi czytając Mickiewicza. Płyną łzy czyste, rzęsiste, kiedy czas wyjeżdżać.

Sielanka. Choć tak naprawdę wiemy, co kryje się pod pozorami. Nie widać tego - miasto zachwyca urodą i nawet drewniane przedmieścia nie są w stanie zepsuć ogólnego wrażenia. Ludzie szczęśliwi, uśmiechnięci. I dopiero z daleka od podsłuchujących żyrandoli przedstawiających wszystko w lepszym świetle dostrzec można prawdę. Pomnik Lenina, Plac Sowiecki, ulice Dzierżyńskiego, Marksa, 17 września, zburzone kościoły. Polska msza w kościele Farnym jeszcze nigdy tak nie cieszyła. Pani Bohatyrowiczowa, opowiadająca o garstce Polaków, którzy pozostali we wsi. Stoi długo przy furtce, patrząc za nami. Być może więcej już się nie zobaczymy.

Dwier zaczinajetsia! Zostawiam za sobą granicę, celników, zdrastwujtie, wróciłam. Tam dom twój, gdzie twoje serce. Moje zostało w kranie nad Niemnem, w pokoju numer 66.

Zmiany, zmiany

2010-06-29T16:36:00.002+02:00

Blog wróci w zmienionej formie za jakiś czas ;)
Wszystkie dotychczasowe zdjęcia znajdują się w archiwum.
Do zobaczenia!

Malarz

2010-06-20T21:17:00.004+02:00

Malarstwo: przedstawianie w dwóch wymiarach rzeczy zupełnie nieciekawych nawet w trzech wymiarach. (A. Bierce)

Marcin Bildziuk.

Młoda para

2010-06-20T20:54:00.002+02:00

Małżeństwo: tak nazywam wolę tworzenia we dwoje jednego, które jest czymś więcej od tych, co je stworzyli. (F. Nietzsche)

Zawód fotograf

2010-06-20T20:47:00.003+02:00

Myślę, że najlepsze fotografie powstają na obrzeżach wydarzeń. Fotografując w różnych sytuacjach zawsze najciekawsze zdjęcia powstawały nie w samym centrum wydarzeń tylko w ich otoczeniu. (W. A. Allard)

Rybak

2010-06-17T19:23:00.002+02:00

Woda się burzy, woda się wzdyma,
A nad nią rybak schylony
Spokojnie wędkę śledzi oczyma,
W które ją niesie pęd strony.(J. W. Goethe)

Statek

2010-06-17T19:05:00.002+02:00

Żaden wiatr nie sprzyja temu, kto nie ma wyznaczonego portu. (Montaigne)

Alicja w krainie czarów

2010-06-12T20:15:00.004+02:00

Jeden z najgłębszych sekretów życia
polega na tym, że tylko to wszystko
co robimy dla innych, jest tym,
co naprawdę warto robić. (L. Caroll)

Alicja.

Wsi spokojna, wsi wesoła

2010-06-12T20:02:00.004+02:00

Pan Bóg stworzył wieś, a człowiek miasto.(S. Adalberg)

Kochać

2010-05-23T16:31:00.006+02:00

Doświadczenie nas uczy, że miłość nie polega na tym, aby wzajemnie sobie się przyglądać, lecz aby patrzeć razem w tym samym kierunku. (A. de Saint-Exupery)

Agata i Krzysiu.

A nocą, gdy nie śpię...

2010-05-22T15:12:00.008+02:00

Chciałem już zamknąć dzień na klucz,
Jak doczytaną księgę,
Owinąć się czarną ciszą.
I zasnąć na potęgę... (L. Staff)

Więcej zdjęć Gdańska tutaj.

Lepszy gołąb w garści

2010-05-22T14:51:00.004+02:00

Bądź jak ptak, który, gdy siada na gałęzi zbyt kruchej, czuje, jak spada, lecz śpiewa dalej, bo wie, że ma skrzydła.(V. Hugo)

Słońce

2010-05-18T09:41:00.004+02:00

Miłość jak słońce: choć zajdzie w pomroce,
Jeszcze z blaskami srebrnego miesiąca
Powraca smutne rozpromieniać noce
I przez ciemność przedziera się drżąca,
Pełna tęsknoty cichej i żałoby,
By wieńczyć śpiące ruiny i groby. (A. Asnyk)

Ruina

2010-05-18T09:30:00.006+02:00

Jeżeli niebo się zawali, ruiny zgniotą i nieulękłego. (Horacy)

Z rozmyślań przy śniadaniu

2010-05-18T09:08:00.004+02:00

- Dlaczego mam zatem słuchać serca?
- Bo nie uciszysz go nigdy. I nawet gdybyś udawał, że nie słyszysz, o czym mówi, nadal będzie biło w twojej piersi i nie przestanie powtarzać tego, co myśli o życiu i o świecie. (P. Coelho)

Miłość dopadła mnie przy śniadaniu.

Idąc przez życie

2010-05-17T22:10:00.004+02:00

Zbiegać za jednym klejnotem pustynie,
Iść w toń za perłą o cudu urodzie,
Ażeby po nas zostały jedynie
Siady na piasku i kręgi na wodzie. (L. Staff)

Koncert życzeń

2010-05-11T19:26:00.010+02:00

Gdyby koncert grać - ten na trąbki i skrzypce
Tak, by dźwięki ułożyły się w wiersz?
Gdyby łyżką światła rozweselić to wszystko
Żeby we mnie zaśpiewało coś też ...

Juwenalia.

Deszczu łza

2010-05-08T16:34:00.007+02:00

Bywałem ja - od Boga nagrodzonym,
Rzeczą - mniej wielką:
Spadłym listkiem, do szyby przyklejonym,
Deszczu kropelką... (C. K. Norwid)

Po więcej makro zapraszam tutaj.

Wielki błękit

2010-05-02T10:59:00.008+02:00

Wicher chmury rozwiesza,
szumi zapachami,
park utonął w jeziorze,
drzewa w wodzie milczą.
Róża półmrok fiołkowy
białą farbą plami. (M. Pawlikowska-Jasnorzewska)

Gdzieś tam jest mój kwiat

2010-05-02T10:18:00.006+02:00

Nie przystawaj dla zbierania kwiatów, by je zachować, ale idź naprzód, a kwiaty będą ciągle kwitnąć na twojej drodze. (R. Tagore)

Helios 44M-4.
Po więcej makro zapraszam tutaj.

Balon

2010-04-26T16:50:00.003+02:00

Pociągnęłam tatę za rękę i spytałam: "Tato, a jakiego koloru balon poleci najwyżej?" A on odpowiedział: "Aniu, to nie kolor balonu jest najważniejszy. Różnicę robi to, co jest w jego wnętrzu". (A. Andrews)

W którą stronę?

2010-04-25T14:41:00.003+02:00

Sprawy przybierają najlepszy obrót dla tych, którzy potrafią nimi najlepiej pokierować. (A. Linkletter)

Może to morze

2010-04-18T16:13:00.009+02:00

Jakże piękny staje się człowiek, gdy morze nań patrzy! (G. Grass)

Głód nie ma ambicji

2010-04-16T19:06:00.007+02:00

Była w tym człowieku tajemnica, tajemnica, którą chciał wyjaśnić. Ale w gruncie rzeczy jest tylko tajemnica biedy, która ludziom odbiera imię i przeszłość. (A. Camus)

Owocowo

2010-04-04T14:20:00.006+02:00

Łatwiej o sukces, niż o jego owoce. (W. Grzeszczyk)

Ale kwiatki!

2010-04-02T16:52:00.011+02:00

Ludzie przychodzą i odchodzą, a ty nie przywiązujesz do tego większej wagi. Lecz kiedy przychodzi przyjaciel, w twoim życiu wschodzi słońce, powietrze staje się rześkie, kwiaty zakwitają, niebo się rozjaśnia, a noc staje się głębsza. Cała ziemia się ożywia i nawet ptaki śpiewają radośniej. (M. J. Savage)

Samych udanych ujęć, jak najlepszego balansu bieli oraz żywych kolorów i wyraźnych kontrastów.

Wesołych świąt.

Czy to kwiat?

2010-03-30T18:18:00.006+02:00

Różo, wezwana do życia
Na łące,wznosisz swą szyję,
Szkarłatem, pąsem rozkwitasz,
Powabu dumnie nie kryjesz,
Lecz chociaż blask twój w oczy bije,
Zły los na ciebie też czyha. (I. I. de la Cruz)

A może kamień?

Zachód słońca

2010-03-28T20:10:00.009+02:00

Gdy jest bardzo smutno, to kocha się zachody słońca... (A. de Saint-Exupery)

Wiosna, ach to ty!

2010-03-26T12:52:00.004+01:00

Idzie sobie wiosna
Słychać świergot ptaka,
Ładna to piosenka
Tylko głupia taka. (W. Sikora)

Wiosna, wiosna, wiosna, ach to ty!

Przyjeżdża orkiestra

2010-03-21T18:57:00.023+01:00

Jakby każdy chciał grać pierwsze skrzypce, nigdy byśmy nie stworzyli orkiestry. (R. Schumann)

Próba ustanowienia kaszubskiego rekordu Polski w jednoczesnej grze na akordeonie.

***

Smutne akordeony.

Kałuża

2010-03-13T22:38:00.004+01:00

Kałuża jest bardzo podobna do oceanu, brak jej tylko jego rozmiaru. (K. Prutkow)

Odnaleźć niebo na ziemi.

Nocnym pociągiem aż do końca świata

2010-03-13T22:16:00.006+01:00

Być szczęśliwym – to nie jest dobry znak. To dowodzi, że nieszczęście spóźniło się na pociąg i zaraz się pojawi. (M. Ayme)

Z pozdrowieniami dla mojego ulubionego kolejowego maniaka.

Samotność wsród ludzi

2010-03-10T20:38:00.004+01:00

Co jest najśmieszniejsze w ludziach:
Zawsze myślą na odwrót: spieszy im się do dorosłości, a potem wzdychają za utraconym dzieciństwem. Tracą zdrowie by zdobyć pieniądze, potem tracą pieniądze by odzyskać zdrowie. Z troską myślą o przyszłości, zapominając o chwili obecnej i w ten sposób nie przeżywają ani teraźniejszości ani przyszłości. Żyją jakby nigdy nie mieli umrzeć, a umierają, jakby nigdy nie żyli. (P. Coelho)

Bałagan

2010-03-10T20:13:00.006+01:00

Mamy tutaj po prostu doskonale kontrolowany bałagan, stwarzający pozory zarówno porządku jak wolności. (J. A. Zajdel)

Okolice stoczni.

Koty

2010-03-10T20:00:00.004+01:00

Kotom bez trudu udaje się to, co nie jest dane człowiekowi: iść przez życie nie czyniąc hałasu. (E. Hemingway)

Codzienności

2010-03-09T11:53:00.005+01:00

Rozmowa pustych krzeseł...
Gubiąc siebie trudno cokolwiek powiedzieć.

Tulipan

2010-03-08T19:55:00.023+01:00

Zbrodnia to niesłychana - tulipan tuli pana.(J. I. Sztaudynger)

Z najlepszymi życzeniami dla wszystkich kobiet.

***

A potem udało mi się zrobić zdjęcia w wersji 2.0...

...w których się absolutnie zakochałam.

Zaczarowane drzwi

2010-03-06T13:12:00.006+01:00

Kto wie, co zakręt bliski kryje,
Drzwi tajemnicy, dziwną ścieżkę.
Tylem ją razy w życiu mijał,
Aż przyjdzie chwila, gdy nareszcie
Otworzy mi się droga nowa.
Tam, dokąd księżyc nam się chowa
I zaprowadzi mnie najdalej,
Tam, skąd nad Ziemią Słońce wstaje. (J. R. R. Tolkien)

Okno na świat

2010-03-04T19:33:00.005+01:00

Okna są oczami miasta i wobec tego deformują to, na co patrzą. (J. Cortázar)

Niechaj śpi pijany!

2010-03-04T19:28:00.003+01:00

Widziałem Go

spał na ławce
z głową złożoną na plastykowej torbie (...)
ubrany w trzy swetry
czarny biały i zielony
(a wszystkie straciły kolor)
spał spokojnie jak dziecko. (T. Różewicz)

Filiżanka

2010-03-01T15:20:00.014+01:00

Z każdą kroplą połykam strumień słońca. (J. Delille)

Różowe moje spodeczki, kwieciste filiżanki...

Masz jakiś problem?

2010-02-22T08:26:00.013+01:00

Problemy rodzą się powoli, ale rozmnażają się - szybko. (W. Grzeszczyk)

Bo chleb się skończył... Chyba im się to nie spodobało.

Zima

2010-02-21T19:46:00.008+01:00

Molo – rozczarowany most. (J. Joyce)

Zenit

2010-02-17T20:34:00.011+01:00

Obiektyw aparatu fotograficznego, jak oko mitycznego cyklopa, jest wszechwidzące: ukazuje nam cały, bogaty świat, staje się naszym własnym okiem, wzbogaca umysł, bawi, uczy i zadziwia. (H. Latoś)

Teraz wiesz, kradniesz dusze poprzez zdjęcie swe...

Prezydent

2010-02-10T17:37:00.013+01:00

Takiego mamy prezydenta, na jakiego sobie zasłużyliśmy. (L.Wałęsa)

Prezydent w Kartuzach.
10.02.2010

***

Śpieszmy się kochać ludzi, tak szybko odchodzą...

10.04.2010

Mur

2009-12-25T19:03:00.021+01:00

No i przebiłeś głową mur. Co będziesz robił w sąsiedniej celi? (S. J. Lec)

Kościół pw. św. Marii Magdaleny.

Szachy

2009-12-25T18:49:00.013+01:00

Człowiek to pionek na szachownicy, która nie ma dla niego poletek. (S. J. Lec)

Wiersz zainspirowany zdjęciem.

Miłość

2009-12-25T14:19:00.010+01:00

Kochać człowieka to pragnąć razem z nim się zestarzeć. (A. Camus)

Zimowe motyle

2009-12-20T14:13:00.009+01:00

Chodził malarz
od chaty
do chaty
wszystkie szyby
malował nam
w kwiaty.(E. Szymański)

A mi na szybie wymalował motyle.

Dzika róża

2009-12-19T16:02:00.009+01:00

Za Dzikiej Róży zapachem idź
na zawsze upojony wśród dróg -
będzie cię wiódł jak czarodziejski flet
i będziesz szedł, i będziesz szedł... (K. I. Gałczyński)

Choinka

2009-12-19T15:59:00.008+01:00

Dopiero zimą można powiedzieć, które drzewa są naprawdę zielone. Dopiero kiedy wieją przeciwne wiatry, można powiedzieć, czy człowiek albo kraj jest odważny i nieugięty. (J. F. Kennedy)

Oczy psa

2009-12-19T15:56:00.011+01:00

Pies, jak człowiek, jest nieprzenikniony. (W. Myśliwski)

Chyba wpadłam mu w oko.

Gwiazdka

2009-12-16T19:42:00.008+01:00

I choćbyś ziemskiej drogi miał już dosyć, iść musisz dalej. By w mroku niepewnym samotna gwiazda, tobie przypisana miała oparcie. Drogowskaz spadania. (J. Dehnel)

Magda.

Płomień

2009-12-16T19:40:00.008+01:00

Pan Bóg już chce zgasić świeczkę, a ja muszę szybko osłonić płomień, wykorzystując Jego chwilową nieuwagę. Niech się pali choć trochę dłużej, niż On by sobie życzył. (H. Krall)

Jesiennie

2009-12-16T19:37:00.013+01:00

Miej ty sobie pałace, ja mój domek ciasny. Prawda nie jest wspaniały, szczupły, ale własny. (I. Krasicki)

Park Oliwski, pałac opatów.

Pan jesień

2009-12-16T19:36:00.007+01:00

Gdy nadchodzi jesień życia, jego wiosna wciąż trwa w sercach. (K. Ledwoń)

Papierowe skrzydła

2009-12-16T19:35:00.008+01:00

Ptak swym życiem zachwycał go, codziennie marzył poczuć wiatr, na twarzy strach, przez chwilę wolnym być!

Długość dźwięku samotności

2009-12-16T19:34:00.011+01:00

Noc, a nocą gdy nie śpię
Wychodzę choć nie chcę spojrzeć na
Chemiczny świat, pachnący szarością
Z papieru miłością, gdzie ty i ja
I jeszcze ktoś, nie wiem kto
Chciałby tak przez kilka lat
Zbyt zachłannie i trochę przesadnie
Pobyć chwilę sam...

Góra Gradowa.

Wolność

2009-12-16T19:33:00.007+01:00

Wolność kocham i rozumiem,
Wolności oddać nie umiem!

W stronę słońca

2009-12-16T19:32:00.011+01:00

Życzę ci odwagi, jaką ma słońce, które codziennie od nowa wschodzi nad wszelką nędzą świata.
Niektórzy po zapadnięciu zmroku już nie potrafią uwierzyć w słońce. Brakuje im tej odrobiny cierpliwości, aby doczekać nadchodzącego poranka. Kiedy przebywasz w ciemnościach, spójrz w górę. Tam czeka na ciebie słońce.
Ono nie omija nikogo. Ciebie też nie ominie, jeśli nie schowasz się w cień. Z każdym dobrym człowiekiem, który zamieszkuje ziemię, wschodzi jakieś słońce. (P. Bosmans)

Z innej strony

2009-12-16T19:31:00.010+01:00

Statek jest bezpieczniejszy, gdy kotwiczy w porcie, nie po to jednak buduje się statki. (P. Coelho)

Statek-muzeum "Sołdek".